Stałyśmy w naszej jaskini naprzeciw siebie patrząc sobie w oczy. To naprawdę była ona.
-tyle czasu minęło...- Nie wiedziałam, co powiedzieć. Bałam się, że
znowu ją stracę. - Dlaczego odeszłaś?! - Widziałam zakłopotanie na jej
śnieżnobiałym pyszczku. - Gdzie byłaś?! - krzyczałam dalej oczekując
odpowiedzi. W końcu wadera przytuliła mnie nie mogąc już mnie słuchać. W
sumie ja też nie mogłam. Słońce powoli chowało się za horyzontem, a ja
chciałam tylko by ta chwila trwała wiecznie. - Nigdy cię już nie
opuszczę - szepnęła mi do ucha - Szkoda tylko, że Aideen... - tu urwała,
bo poczuła łzy spływające jej na ramię. -Nie mogę uwierzyć, że on...-
Nie mogłam dokończyć, bo zaczęłam krztusić się kaszlem. Nasz najlepszy
przyjaciel z poprzedniej watahy nie żył. Po chwili Lily wstała. - Muszę
wyjść - rzuciła i wybiegła w pośpiechu biegnąc w nieznanym mi kierunku.
< Lily? >