czwartek, 30 października 2014
Od Quenqol, CD historii Thalii
-To było BARDZO dziwne.. na początku wyglądali na głodnych i że chcą naszą zdobycz, a zaraz zamienili się w wielkie bydle! I się zastanawiam czy polowali na sarenki czy na nas..-powiedziałam zająkana.
-Masz racje. Jak by chcieli sarenki to by je dawno zjedli.
-M-myślisz, że chcieli nas zjeść?-powiedziałam piskliwym głosem.
-Nieeeee! Nigdy się z tym nie spotkałam. Mam wrażenie, że coś od nas chcieli.
-Było trzeba tamtego nie palić! Teraz będzie gorzej!
-Ale co by od nas chcieli?-Zapytała Crystal. I od kogo?
-Nooo to podejrzane.. może lepiej ostrzec watahę?
-Hm.. ja to muszę zbadać zanim coś zdecyduję. Chcę się dowiedzieć co chcieli. A wy mi w tym pomożecie!-powiedziała na luzie Thalia.
-Em.. JA!? Nie, nie.. Może weź kogoś innego.-zająkała się.
-Nie! Oni chcieli coś od nas.
-Pff! Jestem pierwszą lepszą ofiarą! Nie umiem się bronić. Ehh.. jaa.. nie dam rady..
-Podszkolimy Cię! Poprosimy kogoś, żeby wam pomógł, a gdy będziecie się szkolić, to przez ten czas będę badać tereny.
-Okkej..-powiedziała bezbronnie.
-Crystal?
-Ok?-powiedziała niepewnie.
< Thalia? >
Od Tali
Wędrowałam z przez wiele dni, byłam szczęśliwa, że w końcu odeszłam od poprzedniej watahy. Wbiegłam radośnie na tereny watahy nie wiedząc o tym. Po drodze wpadłam na kilka wilków ale usłyszeli tylko ode mnie przepraszam. Byłam taka szczęśliwa, nie wierzyłam, że udało mi się uciec a jednak. Biegłam dalej nie patrząc na drogę w pewnym momencie wpadłam na kolejnego wilka lecz on już nie zszedł z drogi.
- Uważaj trochę ! - Warknął.
- Przepraszam, nie chciałam.
- No dobrze, to idź... ale zaraz dokąd się wybierasz ? - zapytał.
- Przed siebie, może uda mi się znaleźć jakąś watahę lub mojego brata - uśmiechnęłam się nieśmiało.
- Jak się nazywasz ? - zadał pytanie.
- Tali a ty ?
- Midnight, miło mi.
- Mi też, to ja już pójdę ...
Nowy wilk - Tali!
Imię: Tali
Płeć: Wadera
Wiek: 2 lata
Żywioły: Woda
Moce: Wszystkie powiązane z żywiołem
Charakter: Jestem czuła, przyjazna,
kochająca i troskliwa. Zawsze dużo
gadam ale to dlatego, że chcę być w centrum uwagi.
Partner: Podoba jej się Midnight
Przyjaciele: Brak
Rodzina: Ma młodszego brata ale on jej nie pamięta - Denar
Płeć: Wadera
Wiek: 2 lata
Żywioły: Woda
Moce: Wszystkie powiązane z żywiołem
Charakter: Jestem czuła, przyjazna,
kochająca i troskliwa. Zawsze dużo
gadam ale to dlatego, że chcę być w centrum uwagi.
Partner: Podoba jej się Midnight
Przyjaciele: Brak
Rodzina: Ma młodszego brata ale on jej nie pamięta - Denar
środa, 29 października 2014
Od Thalii, CD historii Quenqol, Denara i Octaviusa
Tworząc tarczę ognia odepchnęłam wrogów, a raczej grzecznie poprosiłam o odsuniecie się.
Przydałaby się nam wszystkim jakaś szkoła walki, ustawienie
i plan. Tak, będę musiała coś takiego zorganizować. Ale na takie plany
nie było teraz czasu - trzeba było improwizować. Nie jestem w tym może i
najlepsza, ale coś spróbować mogłam.
- Quenqol, za tobą! - wrzasnęłam.
Zamykając się w powietrznej bańce odbiła atak czarnego wilka. Zaraz potem
bym straciła życie, gdyby nie moja siostra która w ostatniej chwili skoczyła
na tego w bliznach. Dzięki temu stracił on kontrolę nad czarnymi kolcami
które leciały w moim kierunku. Przeraziłam się.
- Dzięki. - powiedziałam krótko i oblałam tego wilka wodą. Tak, wiem, że
nie jest to najlepszy czas na sztuczne prima aprilis, ale nie miałam
czasu na wymyślanie czegoś lepszego. Odwróciłam się, a Quenqol patrzyła na
mnie jak na debila.
- On cie chciał zabić a ty tylko wodą go oblewasz? Doprawdy, świetny
sposób na atak.
- Pff.
Podpaliłam jego ciało aby go dobić, a następnie Crystal zrzuciła go z
wysokości... Hm, kilometra? Niestety, zapomniałyśmy całkowicie o tym drugim
wilku. Odwróciłam się, a ten nie wiem co robił. Wyglądało to przerażająco.
Powiększył się. Bardzo. A obok niego latały kamyki. Dużo tego było. Stał
w trąbie powietrznej i był ogromny.
- Wiejemy. - podjęłam decyzję.
- Chyba się z tobą zgadzam. - powiedziała dziwnym głosem Quenqol.
- He, he. - wykrztusiła Crystal.
Zaczęłyśmy biec w przeciwnym kierunku i zobaczyłam jaskinię Octaviusa.
Weszłam tam ostrożnie.
- Można się tu schować?
- Yyy, jak schować?
- Można czy nie? - śpieszyło mi się trochę.
- Ok? - wyjąkał zdziwiony.
- Wchodźcie. - powiedziałam do Quenqol i Crystal.
Po wejściu popatrzyłam na Octaviusa.
- Co ci się stało?
Miał coś dziwnego na szyi i był... Inny.
- Nic nic... - odpowiedział. Tak, takiej odpowiedzi się spodziewałam, nie ma
co.
Przeczekaliśmy pół godziny i poszłam do swojej jaskini. Po chwili przyszedł
Denar. Rozmawialiśmy chwilę i zapytałam się czego szuka.
- Domu. - odpowiedział mi.
- Znalazłeś już jaskinię?
- Jeszcze nie, ale zaraz poszukam.
- Jasne, to idź już, mamy tu sporo jaskiń. - uśmiechnęłam się. Popatrzyłam
jeszcze chwilę jak odchodził i poleciałam do Quenqol.
- Chodź do nas, trzeba to wszystko omówić.
- Okej. - zgodziła się.
Wleciałam do domu i zobaczyłam Crystal.
- Chodź tu. - odezwałam się. Przyszła. Teraz skierowałam się w stronę Quenqol.
- Co o tym sądzisz? - zapytałam.
< Quenqol? >
Przydałaby się nam wszystkim jakaś szkoła walki, ustawienie
i plan. Tak, będę musiała coś takiego zorganizować. Ale na takie plany
nie było teraz czasu - trzeba było improwizować. Nie jestem w tym może i
najlepsza, ale coś spróbować mogłam.
- Quenqol, za tobą! - wrzasnęłam.
Zamykając się w powietrznej bańce odbiła atak czarnego wilka. Zaraz potem
bym straciła życie, gdyby nie moja siostra która w ostatniej chwili skoczyła
na tego w bliznach. Dzięki temu stracił on kontrolę nad czarnymi kolcami
które leciały w moim kierunku. Przeraziłam się.
- Dzięki. - powiedziałam krótko i oblałam tego wilka wodą. Tak, wiem, że
nie jest to najlepszy czas na sztuczne prima aprilis, ale nie miałam
czasu na wymyślanie czegoś lepszego. Odwróciłam się, a Quenqol patrzyła na
mnie jak na debila.
- On cie chciał zabić a ty tylko wodą go oblewasz? Doprawdy, świetny
sposób na atak.
- Pff.
Podpaliłam jego ciało aby go dobić, a następnie Crystal zrzuciła go z
wysokości... Hm, kilometra? Niestety, zapomniałyśmy całkowicie o tym drugim
wilku. Odwróciłam się, a ten nie wiem co robił. Wyglądało to przerażająco.
Powiększył się. Bardzo. A obok niego latały kamyki. Dużo tego było. Stał
w trąbie powietrznej i był ogromny.
- Wiejemy. - podjęłam decyzję.
- Chyba się z tobą zgadzam. - powiedziała dziwnym głosem Quenqol.
- He, he. - wykrztusiła Crystal.
Zaczęłyśmy biec w przeciwnym kierunku i zobaczyłam jaskinię Octaviusa.
Weszłam tam ostrożnie.
- Można się tu schować?
- Yyy, jak schować?
- Można czy nie? - śpieszyło mi się trochę.
- Ok? - wyjąkał zdziwiony.
- Wchodźcie. - powiedziałam do Quenqol i Crystal.
Po wejściu popatrzyłam na Octaviusa.
- Co ci się stało?
Miał coś dziwnego na szyi i był... Inny.
- Nic nic... - odpowiedział. Tak, takiej odpowiedzi się spodziewałam, nie ma
co.
Przeczekaliśmy pół godziny i poszłam do swojej jaskini. Po chwili przyszedł
Denar. Rozmawialiśmy chwilę i zapytałam się czego szuka.
- Domu. - odpowiedział mi.
- Znalazłeś już jaskinię?
- Jeszcze nie, ale zaraz poszukam.
- Jasne, to idź już, mamy tu sporo jaskiń. - uśmiechnęłam się. Popatrzyłam
jeszcze chwilę jak odchodził i poleciałam do Quenqol.
- Chodź do nas, trzeba to wszystko omówić.
- Okej. - zgodziła się.
Wleciałam do domu i zobaczyłam Crystal.
- Chodź tu. - odezwałam się. Przyszła. Teraz skierowałam się w stronę Quenqol.
- Co o tym sądzisz? - zapytałam.
< Quenqol? >
Od Octaviusa
Mkay! ja lece-odpowiedziałem i zniosłem się wysoko w powietrze. Nikt mnie nie mógł zatrzymać. Postanowiłem polecieć na tereny mojej dawnej watahy. Przygotowany i rozgrzany wyruszyłem w niebezpieczną podróż. Było ciężko ale jakoś szło. Po 2 godzinach znalazłem się na miejscu. Tylko.........tylko........tylko..... to nie przypominało moje tereny. Rozejrzałem i poleciałem w stronę ruin zamku. Wrota były zniszczone a wokół była krew. Po moim oku poleciała mała łza. Zobaczyłem trup matki.
-MAMO!!!-krzyknąłem biegnąc w jej stronę.
Ona leżała w cała w krwi.
-Octav......w.....skarbiec......prezent...-i skonała po tych słowach na moim rękach. Popłakałem się jak dziecko. Ale musiałem biec do skarbca! Przeszedłem kilka korytarzy i wyważyć drzwi. Znalazłem się w małej sali. Na środku stał stół na którym leżał naszyjnik. Koło niego był napis:
Dla Octaviusa. Założyłem go i poczułem że się przeobrażam. Ból był nie do zniesienia. Po wielu przekuciach przez światło upadłem z hukiem na podłoge. Zemdlałem. Obudziłem się, wokół nie było żywej duszy. Przypomniałem sobie wszystko. W łzach poleciałem w stronę mojej watahy. Od razu z chowałem się w mojej jaskini. Nagle w otworze pojawiła się znajoma wadera.
< Thalia? >
Od Midnight
Biegłem przed siebie nie zatrzymując się. Jakieś wilki mnie goniły.
PFFFFF jestem szybszy! Nagle zza krzaków wyskoczył jakiś basior. Biegła
ze mną.
-Kim jesteś?-zapytałem dysząc.
-nie wiesz?-zapytał
-nie wiem!-wskoczyliśmy oboje do wody. Tamci nie umieli pływać! HAHAHAHA Wskoczyliśmy na drugi brzeg
-Co cię sprowadza w te strony?-zapytałem
-Mnie? chyba ciebie głupiutki braciszku
-KURDE!!! Midnight!
-przytuliłem go. znasz jakąś watahę?
-Znam Wataha Gwiezdnego nieba.
-Gdzie...-zza krzaków wyskoczyła Thalia
-Kim jesteś?-zapytałem dysząc.
-nie wiesz?-zapytał
-nie wiem!-wskoczyliśmy oboje do wody. Tamci nie umieli pływać! HAHAHAHA Wskoczyliśmy na drugi brzeg
-Co cię sprowadza w te strony?-zapytałem
-Mnie? chyba ciebie głupiutki braciszku
-KURDE!!! Midnight!
-przytuliłem go. znasz jakąś watahę?
-Znam Wataha Gwiezdnego nieba.
-Gdzie...-zza krzaków wyskoczyła Thalia
Nowy wilk - Midnight!
Imię: Midnight
Płeć: Basior
Wiek: 3 lata
Żywioły: Ciemność, mrok
Moce: Strzelanie mrokiem itp.
Charakter: Jest taki NATARCZYWY!
porwie każdą waderę w obłoki!
każda mu ulegnie. Jest podobny
do brata ale też się różnią
Partner: poderwie każdą
Przyjaciele: brak
Rodzina: Octavius - Brat
Płeć: Basior
Wiek: 3 lata
Żywioły: Ciemność, mrok
Moce: Strzelanie mrokiem itp.
Charakter: Jest taki NATARCZYWY!
porwie każdą waderę w obłoki!
każda mu ulegnie. Jest podobny
do brata ale też się różnią
Partner: poderwie każdą
Przyjaciele: brak
Rodzina: Octavius - Brat
wtorek, 28 października 2014
Od Quenqol, CD historii Thalii
Nagle z całych sił zaczęłyśmy biegnąć w stronę stada saren. Sarny zaczęły się płoszyć. Zaczęłyśmy gonić je w stronę urwiska. Crystal pilnowała lewą stronę, Thalia prawą, a ja tył. Naglę Thalia zamknęła je w bańce wody, a ja ścisnęłam powietrzem. Zza krzaków nagle wyskoczyły dwa obce wilki, żeby odebrać nam zdobycz!
-UWAŻAJ!-krzykła Thalia.
Zarwałam się z nóg i puściłam zdobycz, po czym uciekła. Crystal oślepiła konkurentów, a ja z całej siły nabrałam powietrza i wyrzuciłam ich do tyłu.
Jeden był czarny z blizną na oku, a drugi był szaro-rudy cały w bliznach. Wiedziałam, że nie będzie łatwe.
< Thalia? >
-UWAŻAJ!-krzykła Thalia.
Zarwałam się z nóg i puściłam zdobycz, po czym uciekła. Crystal oślepiła konkurentów, a ja z całej siły nabrałam powietrza i wyrzuciłam ich do tyłu.
Jeden był czarny z blizną na oku, a drugi był szaro-rudy cały w bliznach. Wiedziałam, że nie będzie łatwe.
< Thalia? >
Od Denara, CD historii Light
Obudziłem się krótko po wyjściu Thali, niestety słyszałem jak Light dostała od niej ochrzan, że mnie tutaj przyprowadziła. Wstałem kołysząc się w każdą stronę, byłem jeszcze słaby. Gdy już stanąłem twardo na ziemi poszedłem do Light.
- Dziękuję, że mnie ,,przygarnęłaś" - uśmiechnąłem się uroczo.
- Nie masz za co dziękować, nie chciałam abyś cierpiał - również się uśmiechnęła.
Wyszedłem z jaskini i ruszyłem w stronę jaskini alfy. Po krótkim czasie dotarłem na miejsce.
- Widzę, że się już obudziłeś - spojrzała na mnie wadera.
- Tak wstałem i słyszałem, że mam do Ciebie przyjść więc jestem.
- A więc czego szukasz ? - zapytała
- Domu - odpowiedziałem krótko.
< Thalia? >
Od Thalii, CD historii Quenqol
- Zaczekaj tutaj, polecę szybko po Crystal. - powiedziałam do Quenqol.
Wleciałam do jaskinii i odrazu się odezwałam.
- Idziesz z nami na polowanie?
- Mogę się przejść - uśmiechnęła się Crystal.
- To chodź, Quenqol na nas czeka.
Wylądowałam tuż obok niej, a moja siostra właśnie wyszła z wody.
Osuszyłam ją i skierowałam się w stronę lasu. Na miejscu
poprosiłam Crystal i Quenqol aby spróbowały coś wyczuć. Sama
nasłuchiwałam odgłosu kopyt.
- Tam. - Quenqol ruszyła przed siebie. Ja i Crystal poszłyśmy
za nią. Po chwili zaczęłyśmy się skradać aby nie spłoszyć zwierzyny.
Trafiłyśmy na stado saren.
- Trzeba znaleźć jedną osobną, łatwiej będzie taką zabić. - zaczęłam się
rozglądać.
- Z tyłu taka stoi. - powiedziała Crystal.
- Bokiem. - W głowie już ułożyłam plan jak do niej podejść.
Na ugiętych łapach, między krzakami i powoli szłyśmy do niej od tyłu.
Po dojściu była odwrócona - najlepsza pozycja aby ją zabić.
- Atak. - krótko dałam znać.
< Quenqol? >
Wleciałam do jaskinii i odrazu się odezwałam.
- Idziesz z nami na polowanie?
- Mogę się przejść - uśmiechnęła się Crystal.
- To chodź, Quenqol na nas czeka.
Wylądowałam tuż obok niej, a moja siostra właśnie wyszła z wody.
Osuszyłam ją i skierowałam się w stronę lasu. Na miejscu
poprosiłam Crystal i Quenqol aby spróbowały coś wyczuć. Sama
nasłuchiwałam odgłosu kopyt.
- Tam. - Quenqol ruszyła przed siebie. Ja i Crystal poszłyśmy
za nią. Po chwili zaczęłyśmy się skradać aby nie spłoszyć zwierzyny.
Trafiłyśmy na stado saren.
- Trzeba znaleźć jedną osobną, łatwiej będzie taką zabić. - zaczęłam się
rozglądać.
- Z tyłu taka stoi. - powiedziała Crystal.
- Bokiem. - W głowie już ułożyłam plan jak do niej podejść.
Na ugiętych łapach, między krzakami i powoli szłyśmy do niej od tyłu.
Po dojściu była odwrócona - najlepsza pozycja aby ją zabić.
- Atak. - krótko dałam znać.
< Quenqol? >
niedziela, 26 października 2014
Od Light, CD historii Thalii
- Light?- usłyszałam głos Thalii. Szybko pobiegłam do wejścia, gdzie czekała na mnie alfa- Podobno mnie szukałaś- powiedziała a ja pokiwałam mechanicznie głową.
- Dzisiaj w lesie na kogoś wpadłam. I przyprowadziłam go tu...- chciałam mówić dalej, ale Thalia mi przerwała.
- Zwariowałaś? Przyprowadziłaś tu obcego wilka?!- krzyknęła. Skuliłam ogon. Musiałam jej wytłumaczyć całą tą sytuację.
- Jest ranny i wycieńczony. Teraz śpi. Nazywa się Denar. Nie ma złych zamiarów- powiedziałam na jednym wdechu.
- Pokaż mi go- powiedziała, a ja w duchu się ucieszyłam. Poszłyśmy do miejsca, gdzie leżał śpiący basior. Jego sierść był puszysta, oczy miał szczelnie zamknięte zaś pysk lekko rozchylony. Wbrew pozorom wyglądał na bezbronnego.
- Dobrze. Niech z nami zostanie- powiedziała, a ja mimowolnie się uśmiechnęłam- Jutro musicie znaleźć dla niego jaskinię. Gdy się obudzi każ mu przyjść do mnie. Chciałabym z nim porozmawiać- powiedziała, po czym zaczęła zmierzać do wyjścia.
- Dziękuję!- krzyknęłam za nią. Byłam jej bardzo wdzięczna. Nie chciałam by jakikolwiek wilk musiał przechodzić przez coś takiego jak ja. By nie musiał stykać się ze śmiercią.
Od Quenqol
Zawsze miałam szczęście do pakowania się w kłopoty. Nigdy nie oddalałam
się od Watahy, byłam cały czas sama, nie potrafiłam nikomu zaufać ani
poprosić o pomoc.
Byłam głodna, ale duma zabraniała mi prosić o cokolwiek. Ściskało mnie w żołądku, głód był coraz mocniejszy, coraz trudniej było mi to ukryć.
-Cześć Quenqol!-powiedziała Thalia. Co tu robisz? Nie siedź sama idź nad wodę posiedzieć z innymi!
-*brrr* ehh nie.. niee.. em, ja tu posiedzę. Wiesz co? Ja się chyba pójdę położyć do jaskini.-powiedziała starając się ukryć straszny głód.
-A może wybierzesz się z nami na polowanie?-zapytała podchwytliwie.
-Ohh polowanie? Dobrze wiesz, że do tego się nie nadaje, pewnie coś zawale, nie umiem walczyć ani się bronić!
-Przeeestań! Dasz radę! Pomożemy Ci, przecież nie będziesz sama. Zawsze możesz kogoś poprosić, żeby Cię potrenował. A teraz chodź, zbierzemy się w grupę i idziemy coś upolować!
-No okeeeejj..-Powiedziała nie pewnie.
< Thalia? >
Byłam głodna, ale duma zabraniała mi prosić o cokolwiek. Ściskało mnie w żołądku, głód był coraz mocniejszy, coraz trudniej było mi to ukryć.
-Cześć Quenqol!-powiedziała Thalia. Co tu robisz? Nie siedź sama idź nad wodę posiedzieć z innymi!
-*brrr* ehh nie.. niee.. em, ja tu posiedzę. Wiesz co? Ja się chyba pójdę położyć do jaskini.-powiedziała starając się ukryć straszny głód.
-A może wybierzesz się z nami na polowanie?-zapytała podchwytliwie.
-Ohh polowanie? Dobrze wiesz, że do tego się nie nadaje, pewnie coś zawale, nie umiem walczyć ani się bronić!
-Przeeestań! Dasz radę! Pomożemy Ci, przecież nie będziesz sama. Zawsze możesz kogoś poprosić, żeby Cię potrenował. A teraz chodź, zbierzemy się w grupę i idziemy coś upolować!
-No okeeeejj..-Powiedziała nie pewnie.
< Thalia? >
sobota, 25 października 2014
Od Thalii, CD historii Octaviusa
- Co się stało? - Zapytałam.
- Nic... - Odpowiedział mi Octavius.
- Na pewno?
- Tak, na pewno. - Uśmiechnął się niemrawo.
- Dobrze. To ja już pójdę.
Wyszłam z jaskini zaskoczona. Poleciałam do siebie.
- Idź do Light, była tutaj i cię szukała - Powiedziała mi Crystal.
- Jasne, już idę.
Wyszłam z jaskini i skierowałam się do domu Light.
< Light albo Denar? >
- Nic... - Odpowiedział mi Octavius.
- Na pewno?
- Tak, na pewno. - Uśmiechnął się niemrawo.
- Dobrze. To ja już pójdę.
Wyszłam z jaskini zaskoczona. Poleciałam do siebie.
- Idź do Light, była tutaj i cię szukała - Powiedziała mi Crystal.
- Jasne, już idę.
Wyszłam z jaskini i skierowałam się do domu Light.
< Light albo Denar? >
piątek, 24 października 2014
Od Octaviusa, CD historii Thalii
Wiedziałem że była zdziwiona. Ja sam byłem zdziwiony jak mogłem zaprosić wilczyce do tego alphe na spacer?! No dobra trzeba jakoś sobie poradzić bo inaczej nic nie zrobię. Poszli nad morze. Atmosfera była miła, fajna i trochę... sam nie wiem. Bardzo lubiłem Thalie jednak nie umiałem tego pokazać. Ciągle język mi się jąkał. Aż wreszcie przez trudy i męki powiedziałem:
-Fajnie tu
-Tak... -odpowiedziała. Już wiedziałem o co chodzi. Po prostu nie chciała ze mną chodzić! Gdyby od razu tego nie powiedziała nie robił bym sobie nadziei. Teraz to za późno. Ale jakoś się może da. ale w tej chwili chciałem jej coś powiedzieć. Ciągle ciążyło mi to w głowie.
-Wiesz.. co...bo ja cie... bardzo polubiłem przez ten czas......-po powiedzeniu nie wiem jak wskoczyłem do wody i uciekłem do jaskini. Gdy się w niej znalazłem rozmyślałem co by zrobiła gdybym został. Jednak wszystko przerwał głos Thalii.
< Thalia? >
środa, 22 października 2014
Od Light, CD historii Denara
Weszłam do dużej jaskini Thali i Crystal. Zastałam tam tylko młodszą z sióstr.
- Gdzie jest Thalia?- spytałam rozglądając się ponownie.
- Wyszła z Octaviusem. Jest jakaś ważna sprawa?- spytała zrywając się na łapy. Pokiwałam przecząco głową.
- Gdy wróci poproś by przyszła do mojej jaskini- odpowiedziałam i zaczęłam zbliżać się do wyjścia z jaskini.
Denar leżał wpatrując się właśnie w to miejsce, w którym stałam. Gdy mnie zobaczył próbował się podnieść. Szybko do niego podbiegłam.
- Przechowam cię na razie u mnie. Później pogadamy z alfą- powiedziałam pozwalając mu ponownie oprzeć się o mnie.
- Poradziłbym sobie- powiedział, gdy ruszyliśmy w kierunku pobliskiej rzeki. Nie zamierzałam wpuścić, go takiego brudnego do mojej jaskini.
- Ledwo stoisz na łapach, jesteś poraniony. Beze mnie nie dożyjesz jutra- odparłam w stu procentach pewna swojej wypowiedzi. Denar głupio się uśmiechnął.
- Tak ci na mnie zależy?- parsknął śmiechem. Zero wdzięczności. Odeszłam od niego.
- Mam cię gdzieś- zaczęłam iść przed siebie. Wkurzał mnie, ale jednocześnie mi imponował. Nie poddał się i walczył.
- Ej, poczekaj- zaskomlał- no weź. Nie obrażaj się. Pomogłaś mi, doceniam to! Wróć tu!- krzyknął zdenerwowany. Wróciłam i schyliłam się nad nim.
- Wcale mi nie zależy- syknęłam do jego ucha. Uśmiechnął się na moje słowa. Wstał z moją pomocą.
- Tylko winny się tłumaczy- mruknął. Nie wiem czy miałam to usłyszeć, czy też nie, ale nie komentowałam tego, gdyż znalazłby kolejny powód do tego by się podroczyć.
***
Denar wszedł do rzeki. Woda w niej była krystalicznie czysta, do tego momentu, w którym wilk się w niej nie zanurzył. Lekko skrzywiony starał się utrzymać na wodzie.
- Może mi potowarzyszysz?- podpłynął do brzegu walcząc z rzecznym prądem.
- Poczekam- położyłam się na brzegu. Nagle Denar zniknął pod taflą wody.
- Denar?- spytałam podchodząc do wody. Schyliłam się by lepiej widzieć. Nagle coś ciemnego podpłynęło i wciągnęło mnie do lodowatej wody.
Wynurzyłam się szczękając zębami.
- J... Jesteś Nn... Niepoważny- podpłynęłam do chłopaka...
< Denar? >
Od Thalii, CD historii Octaviusa
-Thalia.... czy...... chciałabyś.....pójść.... ze mną..... gdzieś? - Zapytał Octavius.
Zaskoczyło mnie to. Bardzo. Nie wiedziałam co odpowiedzieć.
- Em... Yyy... - tyle wydobyło mi się z pyska. Poczerwieniał.
- Niech będzie... Ok? - uśmiechnęłam się krzywo.
< Octavius? >
Zaskoczyło mnie to. Bardzo. Nie wiedziałam co odpowiedzieć.
- Em... Yyy... - tyle wydobyło mi się z pyska. Poczerwieniał.
- Niech będzie... Ok? - uśmiechnęłam się krzywo.
< Octavius? >
wtorek, 21 października 2014
Od Octaviusa, CD historii Thalii
Wszedłem do zamku znaczy wparowałem. Straż próbowała mnie zatrzymać. Byłem wkurzony.
-Witam Artemis! dlaczego posłałeś twoje wilki na mnie?-zapytałem pełen goryczy.
-Bo panowałeś w tym zamku! a teraz z nim do celi!-odkrzyknął.
-Nie panowałem trzeba to podkreślić! należę do watahy Gwiezdnego nieba!-odpowiedziałem.
-Ahhhhh - westchnął. No to nie wiedziałem..
-Widzisz?! dobra lecę cześć!-poszedłem razem z Thalią i Quenqol do wyjścia. Wróciliśmy na tereny watahy.
Poszedłem do swojej jaskini aby rozmyślić pewną sprawę. Chciałem zaprosić gdzieś Thalie. Tak pogadać, NIE NA RANDKĘ! Wystroiłem się i poszedłem po alphe. Zaczął mnie zżerać ogromny wstyd. Stanąłem przed jaskinią. Wszedłem wreszcie ale prawie nic nie mogłem powiedzieć.
-Thalia.... czy...... chciałabyś.....pójść.... ze mną..... gdzieś?-myślałem że umrę ze wstydu. Jeśli zaraz nic nie powie ucieknę chyba na zawsze.
< Thalia? >
Od Denara, CD historii Light
Niby taka krótka podróż a ja miałem dość, łapy czułem jak by miały mi zaraz odpaść. Cały czas opierałem się o waderę, która mnie prowadziła. Miała bardzo miękkie futro - uśmiechnąłem się sam do siebie.
- Daleko jeszcze ? - zadałem ponownie to samo pytanie.
- Nie - odpowiedziała krótko.
- No to daleko czy nie ? - widziałem, że lubi się droczyć więc dałem jej z tego satysfakcję.
- Nie, ile razy mam Ci to jeszcze mówić ? - zapytała.
- Hmm... dopóki mi się to nie znudzi.
- Jasne - wywróciła oczami. - Jesteśmy - dodała po krótkiej ciszy.
- Gdzie, bo ja tutaj widzę skały i nic więcej - sapnąłem.
- Nie skały tylko kryształy - wymruczała.
- I to i to tandeta - wyszczerzyłem się a ona tak bezczelnie się odsunęła ode mnie i upadłem na ziemię.
- No ej i co mam tutaj teraz tak leżeć ? - popatrzyłem na nią.
- Tak, w końcu ziemia jest najwygodniejsza - zaśmiała się.
- No jasne, nabijaj się z biednego słabego wilczka - droczyłem się.
- A żebyś wiedział, że będę.
- Zaraz do kąt idziesz ? - zapytałem gdyż wadera zaczęła znikać w kryształowej jaskini.
- Poczekaj tutaj chwilę i się nigdzie nie ruszaj.
- Pff... Nawet nie mam gdzie.
Przez te kilka minut starałem się wstać ale jakoś mi to nie wychodziło, gdyż co chwilę przewracałem się raz na jedną stronę a raz na druga. W końcu się poddałem i tylko odwróciłem się głową w stronę jaskini.
< Light? >
niedziela, 19 października 2014
Od Light, CD historii Denara
- Ze świata- odpowiedział.
- Może grzeczniej?!- powiedziałam przyciskając łapę do jego gardła. Zaczął się krztusić. Był wyczerpany. Gdy go zobaczyłam ledwo trzymał się na nogach. Jego sierść była posklejana, jakby podróżował z bardzo daleka. Zrobiło mi się go szkoda, ponieważ kiedyś byłam w podobnej sytuacji. Mimo to nie odpuściłam i nadal przyciskałam go do ziemi.
- Puścisz mnie kiedyś?- jęknął cicho. Już miałam odpuścić, kiedy uświadomiłam sobie, że nie odpowiedział na żadne z moich wcześniejszych pytań.
- Kim jesteś?!- wysyczałam przez zęby siląc się na stanowczy ton głosu. Basior był nie ugięty, tak samo jak ja.
- Wilkiem- lekki, zadziorny uśmieszek pojawił się na jego twarzy.
- Dobra, zrobimy tak- odparłam po chwili ciszy. Wpadłam na pewien pomysł, który jednocześnie byłby naszym kompromisem- Ty odpowiesz na moje jedno pytanie, a ja porozmawiam z alfą. Może znajdzie się dla ciebie jakiś ratunek- spojrzałam na niego krzywo- nie obraź się ale wyglądasz okropnie- nawiązałam do tego, że był wygłodzony i zaniedbany. Jestem ciekawa przez co przeszedł.
- Chciałem to samo powiedzieć o tobie- odpyskował, po czym kiwnął głową, na znak, że zgadza się z moją propozycją. Zeszłam z niego, całkowicie przypadkiem mocniej stając łapą na jego żebrach. Chłopak jęknął po czym lekko sycząc z bólu podniósł się chwiejnie na łapach.
- Jak się nazywasz?- podeszłam do niego. Basior oparł się o mnie jak o drzewo, by nie stracić równowagi.
- Emm...Denar- odpowiedział po chwili zastanowienia. Był strasznie tajemniczy. Chciałam odkryć jego sekrety.
- Na pewno? Wahałeś się...- chciałam sprowokować do kolejnej wymiany zdań. Lubiłam drażnić się z innymi, takie moje hobby. Denar wydawał się być równie uparty jak ja, więc nasze rozmowy mogłyby być ciekawe.
- Daleko jeszcze?- jęknął podkulając na chwilę tylną łapę.
- Kawałek. Wytrzymasz- wywróciłam oczami i starałam się pomóc mu utrzymać równowagę. Ciekawa jestem jak zareaguje Thalia.
- Może grzeczniej?!- powiedziałam przyciskając łapę do jego gardła. Zaczął się krztusić. Był wyczerpany. Gdy go zobaczyłam ledwo trzymał się na nogach. Jego sierść była posklejana, jakby podróżował z bardzo daleka. Zrobiło mi się go szkoda, ponieważ kiedyś byłam w podobnej sytuacji. Mimo to nie odpuściłam i nadal przyciskałam go do ziemi.
- Puścisz mnie kiedyś?- jęknął cicho. Już miałam odpuścić, kiedy uświadomiłam sobie, że nie odpowiedział na żadne z moich wcześniejszych pytań.
- Kim jesteś?!- wysyczałam przez zęby siląc się na stanowczy ton głosu. Basior był nie ugięty, tak samo jak ja.
- Wilkiem- lekki, zadziorny uśmieszek pojawił się na jego twarzy.
- Dobra, zrobimy tak- odparłam po chwili ciszy. Wpadłam na pewien pomysł, który jednocześnie byłby naszym kompromisem- Ty odpowiesz na moje jedno pytanie, a ja porozmawiam z alfą. Może znajdzie się dla ciebie jakiś ratunek- spojrzałam na niego krzywo- nie obraź się ale wyglądasz okropnie- nawiązałam do tego, że był wygłodzony i zaniedbany. Jestem ciekawa przez co przeszedł.
- Chciałem to samo powiedzieć o tobie- odpyskował, po czym kiwnął głową, na znak, że zgadza się z moją propozycją. Zeszłam z niego, całkowicie przypadkiem mocniej stając łapą na jego żebrach. Chłopak jęknął po czym lekko sycząc z bólu podniósł się chwiejnie na łapach.
- Jak się nazywasz?- podeszłam do niego. Basior oparł się o mnie jak o drzewo, by nie stracić równowagi.
- Emm...Denar- odpowiedział po chwili zastanowienia. Był strasznie tajemniczy. Chciałam odkryć jego sekrety.
- Na pewno? Wahałeś się...- chciałam sprowokować do kolejnej wymiany zdań. Lubiłam drażnić się z innymi, takie moje hobby. Denar wydawał się być równie uparty jak ja, więc nasze rozmowy mogłyby być ciekawe.
- Daleko jeszcze?- jęknął podkulając na chwilę tylną łapę.
- Kawałek. Wytrzymasz- wywróciłam oczami i starałam się pomóc mu utrzymać równowagę. Ciekawa jestem jak zareaguje Thalia.
< Denar? >
sobota, 18 października 2014
Od Denara
Wędrowałem z łapy na łapę, nie miałem już sił. Doszedłem do wodopoju,
położyłem się przed nim i napiłem. Nie miałem sił nawet się podnieść.
Spojrzałem na moje odbicie, byłem cały poraniony, z każdej rany powoli
sączyła się krew. Myślałem co teraz ze mną będzie. Po pewnym czasie
zasnąłem, ale czułem, że ktoś nade mną stoi. Nie podnosiłem się tylko
otworzyłem jedno oko i spojrzałem na wilka wyszczerzając kły.
- Kim jesteś? - rzucił się na mnie.
- A co cię to obchodzi. - leżałem pod nim.
- Skąd się tutaj wziąłeś ? - zapytał
- Ze świata ... - odsapnąłem i czekałem na odpowiedź wilka.
< Ktoś chętny ? >
- Kim jesteś? - rzucił się na mnie.
- A co cię to obchodzi. - leżałem pod nim.
- Skąd się tutaj wziąłeś ? - zapytał
- Ze świata ... - odsapnąłem i czekałem na odpowiedź wilka.
< Ktoś chętny ? >
Nowy wilk - Denar!
Imię: Denar
Płeć: Basior
Wiek: Rok
Żywioły: Powietrze, Cień
Moce: Potrafi latać,
śledzić kogoś nieustannie przez wiele godzin bez zmęczenia.
Charakter: Czuły, miły, troskliwy a za razem zadziorny,
nieugięty, agresywny, wygadany i stanowczy.
Nigdy nie przyznam się do błędu, zawsze stawiam na swoje.
Nie lubię za bardzo spędzać czasu z innymi basiorami wolę
towarzystwo wader. Chodzę stanowczo z wielką pewnością siebie,
jestem w stanie postawić się nawet Alfie.
Partner: Szuka kochającej wadery
Przyjaciele: Brak
Rodzina: Pamięta tylko, że gdzieś w
świecie jest jego młodsza siostra. Resztę rodziny wymordowano.
Płeć: Basior
Wiek: Rok
Żywioły: Powietrze, Cień
Moce: Potrafi latać,
śledzić kogoś nieustannie przez wiele godzin bez zmęczenia.
Charakter: Czuły, miły, troskliwy a za razem zadziorny,
nieugięty, agresywny, wygadany i stanowczy.
Nigdy nie przyznam się do błędu, zawsze stawiam na swoje.
Nie lubię za bardzo spędzać czasu z innymi basiorami wolę
towarzystwo wader. Chodzę stanowczo z wielką pewnością siebie,
jestem w stanie postawić się nawet Alfie.
Partner: Szuka kochającej wadery
Przyjaciele: Brak
Rodzina: Pamięta tylko, że gdzieś w
świecie jest jego młodsza siostra. Resztę rodziny wymordowano.
środa, 15 października 2014
Od Thalii, CD historii Octaviusa
Wylądowaliśmy na takiej... Skale? Nie, to była chmura.
Ale bardzo przypominała kamień.
- I co teraz? - zapytałam.
- Ale tu pięknie. - rozglądała się Quenqol.
- Trzeba ich znaleźć. - powiedział Octavius.
- No tyle to ja wiem. Ale gdzie szukać? Quenqol nie ma skrzydeł,
będzie ciężko...
- Moim żywiołem jest powietrze... Zawsze mogę spróbować
się podnieść, chociażby na chwilę.
- Teraz tutaj siedź i czekaj. Octavius, leć w prawo. Ja pójdę w lewo.
Jeśli znajdziesz aniołów przyjdź do Quenqol. Mamy 5 minut aby wszystko
wyszło jak należy.
- No, ja to mam najciekawsze zajęcie. - Quenqol usiadła.
- Wiadomo, nam się będzie nudzić. - Octavius przewrócił oczami.
- Lećmy. - przerwałam rozmowę, rozłożyłam skrzydła i już byłam
z 50 metrów dalej. Pode mną rozciągały się piękne góry, ale
to nie były te, które są obok naszych terenów. Niestety, 2 minuty
minęły a aniołów ani śladu. Powinnam wracać.
Quenqol siedziała i bawiła się ogonem. Na mój widok przestała
i odezwała się.
- I co?
- Nic. Niestety.
Usiadłam obok niej, kiedy zobaczyłam Octaviusa.
- Są tam! Chodźcie!
< Octavius? >
Ale bardzo przypominała kamień.
- I co teraz? - zapytałam.
- Ale tu pięknie. - rozglądała się Quenqol.
- Trzeba ich znaleźć. - powiedział Octavius.
- No tyle to ja wiem. Ale gdzie szukać? Quenqol nie ma skrzydeł,
będzie ciężko...
- Moim żywiołem jest powietrze... Zawsze mogę spróbować
się podnieść, chociażby na chwilę.
- Teraz tutaj siedź i czekaj. Octavius, leć w prawo. Ja pójdę w lewo.
Jeśli znajdziesz aniołów przyjdź do Quenqol. Mamy 5 minut aby wszystko
wyszło jak należy.
- No, ja to mam najciekawsze zajęcie. - Quenqol usiadła.
- Wiadomo, nam się będzie nudzić. - Octavius przewrócił oczami.
- Lećmy. - przerwałam rozmowę, rozłożyłam skrzydła i już byłam
z 50 metrów dalej. Pode mną rozciągały się piękne góry, ale
to nie były te, które są obok naszych terenów. Niestety, 2 minuty
minęły a aniołów ani śladu. Powinnam wracać.
Quenqol siedziała i bawiła się ogonem. Na mój widok przestała
i odezwała się.
- I co?
- Nic. Niestety.
Usiadłam obok niej, kiedy zobaczyłam Octaviusa.
- Są tam! Chodźcie!
< Octavius? >
wtorek, 14 października 2014
Od Octaviusa, CD historii Quenqol
-Poszukują nas tylko po co?-zapytałem Quenqol.
-To chyba ty powinieneś wiedzieć!-odparła trochę wkurzona.
-No o to chodzi ze nie wiem co ja takiego zrobiłem..... WIEM-odpowiedziałem tajemniczo.
-Ale co wiesz?-zapytała zamyślona.
-Anioły myślą że ja jestem w tej watasze. I dostałem od nich więc trzeba im to powiedzieć-odparłem.
-Do tego trzeba Thalie!!-powiedziała.
-Poczekaj....-z teleportowałem się do jaskini Thalii. Nie zauważyła mnie więc ją szybko teleportowałem do kryjówki.
-Co ty robisz Octavius? - zapytała wkurzona.
-Musisz iść ze mną do aniołów żeby z nimi pogadać że nie należę do tamtej watahy!-pokazałem na kilka wilków w dziurze.
-No dobra... lecimy!-wszyscy ja, Quenqol i Thalia teleportowaliśmy się do aniołów.
< Thalia? >
Od Quenqol, CD historii Octaviusa
-Gdzie ja jestem?!-zapytał zdenerwowany.
-Spokojnie.. Nie ruszaj się..
-Aaauuućć!
-Mówiłam! Musisz odpoczywać!- powiedziała zmartwiona.
-Ehh.. Co się stało?
-No.. ee.. mam doskonały węch i ciężko jest mnie oszukać.. ostatnio jakoś się inaczej zachowujesz. Wszyscy się martwią o Ciebie!
-Dowiem się co tu się dzieje?!
-Postanowiłam Cię śledzić.. ZNACZY NIE DOSŁOWNIE! Zauważyłam po prostu, że idziesz w złym kierunku.. A to bardzo niebezpieczny teren.. Nie chciałam Cię zostawić, ani zawrócić i iść po pomoc bo mogłoby być za późno..
-Nie powinnaś iść za mną bo to niebezpieczne!-powiedział zdenerwowany, a zarazem zmartwiony.
-Gdyby nie ja to by dawno Cię nie było!!
-Masz racje.. Dziękuje.. ale dalej uważam, że nie powinno Cię tu być. ZMYKAJ STĄD!
-Ale.. ale.. NIE ZOSTAWIE CIĘ TU! I jest mały problem..
-Jaki?
-Nie jesteśmy tu sami.. Od doby przyszło tu wsparcie i nas szukają! Wiedzą, że nie jesteś tu sam! Jest ich coraz więcej!!-powiedziała spanikowana! W Twoim stanie nie damy rady stąd się wydostać.
-No to mamy problem.. Poczekamy, aż będzie mi lepiej. AAAUUUUĆ!
-…jest źle! Czekaj zrobię Ci nowy okład. Muszę na chwile wyjść..
-NIE! ZAPOMNIJ!
-Spokojnie.. To jest nie daleko.. Za chwilkę wrócę i NIE RUSZAJ SIĘ STĄD!
-Ej! EEJ! Czekaj!-nie zdążyłem nic powiedzieć bo wyszła zanim coś powiedziałem.
No nic.. DAM RADĘ! To tylko kawałek.. Nie bój się Quenqol wszystko będzie dobrze. Nagle wzięłam rozpęd i przebiegłam przez ciemny las i zaczęłam zbierać zioła.. ale czułam, że to nie koniec.. Wiedzieli, że tu będę. Nie planowałam bójki.. miałam zamiar zabrać zioła i nogi za pas. Ale wiedziałam, że to nie możliwe. Wiedziałam, że sama sobie nie poradzę. Miałam ochotę zawołać Octaviusa, ale nie mogłam go narażać.. Nagle wysoko wyskoczyłam i zobaczyłam w górze, że jest ich trzech. Wokół siebie zrobiłam bańkę wody co mnie chronić będzie i zaczęłam biegnąć w stronę wodospadu bo wiedziałam, że tam będę mieć większe szanse. Zaczęłam biegnąć ile sił w nogach, oni wyskoczyli w pogoń za mną. Dobiegłam do wodospadu i skoczyłam z niego, oni zatrzymali się tuż przy nim, patrząc co się ze mną stało.
-Hahahahahahahaha! Utopiła się!
Nagle zrobiłam trzy bańki wodne i ich w nich zamknęłam. Widziałam jak się duszą, stwierdziłam jestem słaba, nie dam rady. Puściłam ich i zamknęłam ich w jaskini wodnej, z której nie mieli wyjścia. I szybko uciekłam do Octaviusa, ale nie pomyślałam, że jeden z nich ma żywioł woda..
-TY ŻYJESZ!! WIESZ JAK SIĘ MARTWIŁEM?!-powiedział zdenerwowany, ledwie na siłach.
-Mam! Mam zioła!-powiedziała strasznie dysząc. Musimy uciekać.. wiedzą, że tu jesteśmy szukają nas!
-Spokojnie! Przy mnie nic nam nie grozi! Damy radę. Wataha skapnie się, że nas nie ma i zaczną nas szukać!-Powiedział próbując mnie uspokoić.
-Oby.. Czekaj zmienię okład.
-Auć! Delikanie!
-Przepraszam. Trochę będzie bolało.
< Octavius? >
Od Octaviusa
Te tereny są trudne. Masakra, co jakiś czas wyskakiwały węże. Aż dotarłem do jakiegoś pałacu. Ładny-pomyślałem. Weszłem do niego, jakoś nikogo nie było. Przeszukałem cały i nic. Poszedłem zawiedziony do drzwi. Przed moimi oczami ukazała się wroga wataha.
-Kim jesteś?!-krzyknął jakiś czarny wilk.
-Octavius a wy?-zapytałem. Chyba to było pytanie nie na miejscu. Zaczęli do mnie strzelić mrokiem. Zamieniłem się w wilka assasyna i ostrzelałem ich. Walka była zacięta ale oni mieli przewage liczebną. Broniłem się do przybycia aniołów. Były to stworzenia nie do zniszczenia. W mgnieniu oka ich rozstrzelały. Ja dostałem w brzuch i w ramię. Zemdlałem. Obudziłem się w jakiejś jaskini. Byłem cały w bandażach. Nagle za drzwi wyjrzała znajoma wadera.
< Chętna wadera? >
poniedziałek, 13 października 2014
Od Light
Wokoło szalała burza. Słyszałam tylko trzaski i widziałam błyskawice, które co jakiś czas zderzały się z ziemią, obok mojego ciała. Nie wiedziałam co się dzieje. Leżałam jak sparaliżowana. Moje kremowe futro było całe w błocie. Serce uderzało nierównym rytmem. Myślałam tylko o tym, że to może być mój koniec. Miałam cichą nadzieję, że mojemu bratu nic nie jest.
- Czekajcie coś czuję- usłyszałam głos, który uznałam za omam. Jaki normalny wilk pałętał by się po lesie w taką wichurę? A jednak miałam szczęście. Uchyliłam lekko powieki i zobaczyłam piękną waderę z czarnymi uszami i niebieskimi skrzydłami. Nie była mokra tak jak ja. Wydawało mi się, że ma ona nad wszystkim kontrolę. I nie myliłam się. Jest samicą alfa Watahy Gwiezdnego Nieba. W taki sposób ocaliła moje życie za co jestem jej dozgonnie wdzięczna. Poznałam resztę watahy. Są cudowni. Od tamtej pory moje życie nabrało kolorów.
Nowy wilk - Light!
Imię: Light
Płeć: Wadera
Wiek: Rok
Żywioły: Błyskawice, ogień.
Moce: Potrafi kontrolować błyskawice,
wznieca ogień myślami,
potrafi rozpętać burzę,
ognioodporna,
światło daje jej energię.
Charakter: Jest bardzo ufna i ciekawska.
Kocha podróżowanie po lasach i ulepszanie swoich umiejętności.
Mimo, że po niej tego nie widać lubi sprawować nad wszystkim kontrolę.
Uwielbia polować.
Partner: Szuka
Przyjaciele:
Rodzina: Nie ma rodziców (zostali zabici).
Ma brata, ale nie wie gdzie on się znajduje.
Ma nadzieję, że starszy potomek jej rodziców kiedyś ją odnajdzie.
Ilość ZM: 20
środa, 8 października 2014
Od Octaviusa, CD historii Thalii
-Każdy może być głodny w środku nocy-odpowiedziałem.
Poleciałem na górę aby się już teleportować.
Pogadać z nią nie była sama.
Wyruszyłem całym pędem i byłem na miejscu. Widok był przepiękny,postanowiłem rozglądać się, Natrafiłem przy okazji na kilka węży ale je zabiłem. Obłoki które próbowałem były nawet smaczne. Postanowiłem lecieć dalej.
Od Thalii, CD historii Octaviusa
Wychodziłam właśnie z jaskini na plażę. Było trochę późno, ale nie mogłam zasnąć. Idąc do lasu zobaczyłam Crystal rozmawiającą z Luną.
-Cześć Crystal, cześć Luna. - uśmiechnęłam się.
- Hej!
- Siemka! - Odpowiedziała Luna.
- O czym tak rozmawiacie? - Zapytałam.
- Słyszałaś dokąd idzie Octavius?
- Nie, gdzieś idzie?
- Tak. Podobno.
- Chodź Crystal, zapytamy się go.
Zdziwiłam się trochę, o co może mu chodzić? Weszłyśmy do jego jaskini.
- Nie śpisz? - Zapytałam.
- Oh,cześć. Em... nie spałem.. bo byłem... na polowaniu! Tak, na polowaniu.
- Polowanie w środku nocy?
< Octavius? >
-Cześć Crystal, cześć Luna. - uśmiechnęłam się.
- Hej!
- Siemka! - Odpowiedziała Luna.
- O czym tak rozmawiacie? - Zapytałam.
- Słyszałaś dokąd idzie Octavius?
- Nie, gdzieś idzie?
- Tak. Podobno.
- Chodź Crystal, zapytamy się go.
Zdziwiłam się trochę, o co może mu chodzić? Weszłyśmy do jego jaskini.
- Nie śpisz? - Zapytałam.
- Oh,cześć. Em... nie spałem.. bo byłem... na polowaniu! Tak, na polowaniu.
- Polowanie w środku nocy?
< Octavius? >
piątek, 3 października 2014
Od Octaviusa
Musiałem wyruszyć w podróż do podniebnej krainy w samym niebie. Trzeba było zabrać wiele rzeczy aby tam przetrwać. Wziąłem leki, eliksiry i naszyjnik do podróży. Gdy miałem wyruszać przypomniała mi się Thalia. Była miła, sympatyczna i bardzo fajna. Postanowiłem ze ją odwiedze przed podróżą. Gdy byłem koło jaskini, zaczynał zżerać mnie strach. Usłyszałem hałasy za moimi uszami. Odwróciłem się szybko i zobaczyłem idącą z Crystal Thalie. Schowałem się szybko i ominąłem je. Poszedłem sobie po cichutku do mojej jaskini.
-Nie śpisz?-odwróciłem się i zobaczyłem siedzącą w otworze Thalie.
-Ohhh cześć.... e.... nie spałem.. bo byłem... na..polowaniu! tak na polowaniu-odkrzyknąłem wstydliwie.
-Gdzieś się wybierasz?zapytała widząc mój bagaż.
EEEE nigdzie...-odpowiedziałem w strachu
środa, 1 października 2014
Od Crysal, CD historii Octaviusa.
- Crystal, Crystal - wołała mnie Thalia.
- Coś się stało ? - zapytałam
- Nie nic tylko robi się późno i czas wracać do jaskini- powiedziała z uśmiechem.
Byłyśmy już w jaskini i popłynęłyśmy w przejrzystej wodzie do naszych legowisk.
- Wiedziałaś że Octavius ma taką moc? - Zapytała Thalia.
-Jaką ?
- Mrok.
- Nic nie mówił nam na ten temat.
-I to mnie właśnie zdziwiło.
< Thalia? >
- Coś się stało ? - zapytałam
- Nie nic tylko robi się późno i czas wracać do jaskini- powiedziała z uśmiechem.
Byłyśmy już w jaskini i popłynęłyśmy w przejrzystej wodzie do naszych legowisk.
- Wiedziałaś że Octavius ma taką moc? - Zapytała Thalia.
-Jaką ?
- Mrok.
- Nic nie mówił nam na ten temat.
-I to mnie właśnie zdziwiło.
< Thalia? >
Subskrybuj:
Posty (Atom)
.jpg)
.jpg)
.jpg)