-mówiłem że się nie uda a ty mnie nie słuchasz!-powiedziałem wkurzony wyjmując rynsztuki broni.
-Taki z ciebie pesymista! udało by się gdybyś mnie nie rozkojarzył!-była widocznie zirytowana ale mnie coś obchodziło.
-Dobra idę go zabić bo mnie wkurza tym ciągłym wrzaskiem-wybiegłem zza kamienia widząc ogromnego obślizgłego potwora.
-No chodź no walcz!-krzyknąłem i na niego natarłem. To była ogólnie
sprawiedliwa walka. Ja miałem dwa miecze zrobione ze świetlistej stali a
on ogromne rozmiary. Bitwa toczyła się okrutnie i ciężko. Raz co raz
oberwałem i on obrywał. Aż nagle znalazłem perfekcyjną okazje i wbiłem
mu miecz głęboko w gardło. Zachwiał się i zaczął upadać. Odskoczyłem jak
najszybciej ale jego ciało przygniotło moją nogę. Pisnąłem z bólu.
Nagle zjawiła się Thalia.
< Thalia? >
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz