-Thaliaa!- Zaczęłam krzyczeć, ponieważ trąba, nieustannie się powiększała a ja nie mogłam nic z tym zrobić.
-Ja chyba mogę coś z tym zrobić.- Powiedziała Quenqol stopniowo zmniejszając trąbę.
-Dziękuję Quenqol, a z tobą Crystal muszę pogadać - powiedziała Thalia
Potem przez kolejną godzinę słuchałam nudne kazanie Thalii, a gdy już skończyła, miałam iść do jaskini. Nie miałam ochoty tam iść więc zawołałam Lunę i poszłyśmy razem z nią w stronę lasu. Szybko zleciał nam czas na zabawach i ani się obejrzałam było już ciemno.
-Chyba czas już wracać - powiedziała Luna
-Daj spokój, jesteś jak moja siostra - odpowiedziałam wchodząc na nieznany mi dotąd skrawek lasu. Na szczęście mogłam wytworzyć nad nami światło.
-Daj spokój Crystal, tu jest zimno i mokro, wracajmy do domu- powiedziała coraz bardziej zmarznięta Luna.
Chwilę po tym usłyszałyśmy dziwne szumy w pobliskich zaroślach, więc stopniowo się do nich zbliżałyśmy, aż nagle za krzaków wyskoczyła sarna.
-AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA- krzyknęłyśmy jednogłośnie z Luną, na widok Sarny. Nasz krzyk musiały usłyszeć Thalia i Quenqol bo chwilę później już tu były. Szykowało się następne kazanie...
< Thalia? >
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz