wtorek, 14 października 2014
Od Quenqol, CD historii Octaviusa
-Gdzie ja jestem?!-zapytał zdenerwowany.
-Spokojnie.. Nie ruszaj się..
-Aaauuućć!
-Mówiłam! Musisz odpoczywać!- powiedziała zmartwiona.
-Ehh.. Co się stało?
-No.. ee.. mam doskonały węch i ciężko jest mnie oszukać.. ostatnio jakoś się inaczej zachowujesz. Wszyscy się martwią o Ciebie!
-Dowiem się co tu się dzieje?!
-Postanowiłam Cię śledzić.. ZNACZY NIE DOSŁOWNIE! Zauważyłam po prostu, że idziesz w złym kierunku.. A to bardzo niebezpieczny teren.. Nie chciałam Cię zostawić, ani zawrócić i iść po pomoc bo mogłoby być za późno..
-Nie powinnaś iść za mną bo to niebezpieczne!-powiedział zdenerwowany, a zarazem zmartwiony.
-Gdyby nie ja to by dawno Cię nie było!!
-Masz racje.. Dziękuje.. ale dalej uważam, że nie powinno Cię tu być. ZMYKAJ STĄD!
-Ale.. ale.. NIE ZOSTAWIE CIĘ TU! I jest mały problem..
-Jaki?
-Nie jesteśmy tu sami.. Od doby przyszło tu wsparcie i nas szukają! Wiedzą, że nie jesteś tu sam! Jest ich coraz więcej!!-powiedziała spanikowana! W Twoim stanie nie damy rady stąd się wydostać.
-No to mamy problem.. Poczekamy, aż będzie mi lepiej. AAAUUUUĆ!
-…jest źle! Czekaj zrobię Ci nowy okład. Muszę na chwile wyjść..
-NIE! ZAPOMNIJ!
-Spokojnie.. To jest nie daleko.. Za chwilkę wrócę i NIE RUSZAJ SIĘ STĄD!
-Ej! EEJ! Czekaj!-nie zdążyłem nic powiedzieć bo wyszła zanim coś powiedziałem.
No nic.. DAM RADĘ! To tylko kawałek.. Nie bój się Quenqol wszystko będzie dobrze. Nagle wzięłam rozpęd i przebiegłam przez ciemny las i zaczęłam zbierać zioła.. ale czułam, że to nie koniec.. Wiedzieli, że tu będę. Nie planowałam bójki.. miałam zamiar zabrać zioła i nogi za pas. Ale wiedziałam, że to nie możliwe. Wiedziałam, że sama sobie nie poradzę. Miałam ochotę zawołać Octaviusa, ale nie mogłam go narażać.. Nagle wysoko wyskoczyłam i zobaczyłam w górze, że jest ich trzech. Wokół siebie zrobiłam bańkę wody co mnie chronić będzie i zaczęłam biegnąć w stronę wodospadu bo wiedziałam, że tam będę mieć większe szanse. Zaczęłam biegnąć ile sił w nogach, oni wyskoczyli w pogoń za mną. Dobiegłam do wodospadu i skoczyłam z niego, oni zatrzymali się tuż przy nim, patrząc co się ze mną stało.
-Hahahahahahahaha! Utopiła się!
Nagle zrobiłam trzy bańki wodne i ich w nich zamknęłam. Widziałam jak się duszą, stwierdziłam jestem słaba, nie dam rady. Puściłam ich i zamknęłam ich w jaskini wodnej, z której nie mieli wyjścia. I szybko uciekłam do Octaviusa, ale nie pomyślałam, że jeden z nich ma żywioł woda..
-TY ŻYJESZ!! WIESZ JAK SIĘ MARTWIŁEM?!-powiedział zdenerwowany, ledwie na siłach.
-Mam! Mam zioła!-powiedziała strasznie dysząc. Musimy uciekać.. wiedzą, że tu jesteśmy szukają nas!
-Spokojnie! Przy mnie nic nam nie grozi! Damy radę. Wataha skapnie się, że nas nie ma i zaczną nas szukać!-Powiedział próbując mnie uspokoić.
-Oby.. Czekaj zmienię okład.
-Auć! Delikanie!
-Przepraszam. Trochę będzie bolało.
< Octavius? >
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz