Menu

środa, 29 października 2014

Od Octaviusa



Mkay! ja lece-odpowiedziałem i zniosłem się wysoko w powietrze. Nikt mnie nie mógł zatrzymać. Postanowiłem polecieć na tereny mojej dawnej watahy. Przygotowany i rozgrzany wyruszyłem w niebezpieczną podróż. Było ciężko ale jakoś szło. Po 2 godzinach znalazłem się na miejscu. Tylko.........tylko........tylko..... to nie przypominało moje tereny. Rozejrzałem i poleciałem w stronę ruin zamku. Wrota były zniszczone a wokół była krew. Po moim oku poleciała mała łza. Zobaczyłem trup matki.
-MAMO!!!-krzyknąłem biegnąc w jej stronę.
Ona leżała w cała w krwi.
-Octav......w.....skarbiec......prezent...-i skonała po tych słowach na moim rękach. Popłakałem się jak dziecko. Ale musiałem biec do skarbca! Przeszedłem kilka korytarzy i wyważyć drzwi. Znalazłem się w małej sali. Na środku stał stół na którym leżał naszyjnik. Koło niego był napis:
Dla Octaviusa. Założyłem go i poczułem że się przeobrażam. Ból był nie do zniesienia. Po wielu przekuciach przez światło upadłem z hukiem na podłoge. Zemdlałem. Obudziłem się, wokół nie było żywej duszy. Przypomniałem sobie wszystko. W łzach poleciałem w stronę mojej watahy. Od razu z chowałem się w mojej jaskini. Nagle w otworze pojawiła się znajoma wadera.
< Thalia? >

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz