- Dlaczego zawsze na siebie wpadamy?- uśmiechnęłam się widząc basiora.
- Przypadek- wzruszył ramionami- To jak polujemy?- spojrzał na mnie pytająco.
- Okej- powiedziałam i podążyłam za chłopakiem w stronę lasu.
- Spes!- krzyknęłam gdy wilk zaczął lecieć.
- Spróbuję wytropić coś z góry- powiedział i znikł mi z pola widzenia.
***
Złapaliśmy więcej niż się spodziewałam. A raczej Spes złapał. Podzieliliśmy się łowami.
- Zmęczona?- zaśmiał się widząc, że ledwo utrzymuję się na nogach.
- Baaaaardzo- jęknęłam kładąc się na ziemię.
- Wiesz, do jaskiń jakaś godzina drogi, lecąc- odpowiedział a ja tylko spojrzałam na niego z niedowierzaniem.
- Ty poleć, a ja tu zostaję- powiedziałam i zwinęłam się w kłębek. Nie było mowy żebym dotarła do jaskini.
< Spes? >
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz