Wadera padła przede mną. Zdawało się że zemdlała, ale wręcz przeciwnie.
Ona... spała? No cóż. Nie miałem jakoś serca żeby ją zostawić w środku
lasu, więc wziąłem ją na grzbiet i zaniosłem do swojej jaskini. Wadera
była najwyraźniej młoda co wynikało z jej dosyć małej postury.
Zostawiłem ją gdzieś dalej w kącie żeby przypadkiem jakieś zwierzęta jej
nie dopadły. Sam poleciałem zapolować. Nie byłem dużo głodny, więc
wystarczył mi niewielki zając. Szybko wróciłem z powrotem. Mała nadal
spała. Położyłem się trochę dalej i zasnąłem. Rano obudziłem się nieco
wcześniej. Pomyślałem że można by zapolować na coś większego i zrobić
małe zapasy. Chciałem jak najszybciej przynajmniej zapolować na jakiegoś
jelenia, wrócić i wszystko jej opowiedzieć żeby się nie wystraszyła
przypadkiem. Szybko poleciałem i przywlokłem go. Akurat gdy wróciłem
wadera się budziła.
- Gdzie ja jestem?- spytała zaspana.
- Nie martw się, jesteś w mojej jaskini. Wczoraj wieczorem padłaś przede
mną. Bałem się czy oby nic ci nie jest- posłałem w jej stronę ciepły i
lekki uśmiech.
- A no tak. Dzięki- odparła i zeszła do mnie- Ładna jaskinia.
- Dzięki. Przynajmniej nigdy nie brakuje mi wody- zaśmiałem się. - Jak ci na imię?
- Light- odparła.
- Ładnie. Gdzie twoi rodzice? Odprowadziłbym cię do nich- powiedziałem zaczynając jeść jelenia.
- Jaaaa nie mam...rodziców...- westchnęła.
- Przykro mi. Gdybym wiedział nie zadałbym ci tego pytania- zmieszałem się.
- Nie szkodzi, już się przyzwyczaiłam- uśmiechnęła się delikatnie.
- Chcesz?- spytałem posuwając łapą w jej stronę jelenia.
< Light? >
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz