Jaka piękna noc, co nie ? - zapytałam rodziców, podczas jednej z wędrówek po naszej polanie.
-Masz rację - odpowiedziała mi siostra.
Kiedy wszyscy się zagadali, ja wyczułam zapach zwierzyny. Pobiegłam, nie
zwracając uwagi, że nikomu o tym nie powiedziałam. Po dobrej
półgodzinie zorientowałam się, że nie ma tu żadnego zwierzęcia, moich
rodziców też ...
-Gdzie ja jestem ? - pytałam się retorycznie sama siebie. Nie miałam
pojęcia jak wrócić, jak polować, gdzie zatrzymać się na noc ... Szczerze
- nic nie wiedziałam. Nagle przed sobą znalazłam jakąś wilczycę.
-Hej, kim jesteś -spytałam przyjaźnie, z nadzieją, że zaprowadzi mnie do jakiejś watahy.
-Jestem Thalia, a co? - zapytała
-Ja mam na imię Remember, zgubiłam swoją watahę i nie mam się gdzie podziać - powiedziałam skrępowana.
-Może chcesz dołączyć do mojej watahy ? - spytała z nadzieją w głosie.
-Dobrze - odpowiedziałam. Ucieszyłam się.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz